Wpływ czasu trwania powtórzeń podczas treningu oporowego na hipertrofię mięśniową: przegląd systematyczny i metaanaliza

• Autorzy, PublicationTypes, publicationDate, publisherName: Brad J Schoenfeld, Dan I Ogborn, James W Krieger; Journal Article, Meta-Analysis, Systematic Review; 2015-04; Sports Med.
• Zagadnienie Badawcze: Zagadnieniem jest rola czasu trwania powtórzenia (repetition duration) w treningu oporowym oraz jego wpływ na przyrost mięśni (hypertrophic response).
• Cel Badania: Celem było ustalenie, czy zmiany czasu trwania powtórzenia mogą wzmocnić odpowiedź hipertroficzną (hypertrophic response) na trening oporowy.
• Kontekst Badawczy: Raport został przygotowany przez Brada J. Schoenfelda, Dana I. Ogborna i Jamesa W. Kriegera, opublikowany w 2015 roku w Sports Med. Jest to przegląd systematyczny (systematic review) i metaanaliza (meta-analysis).
• Najważniejsze Wnioski: Stwierdzono, że wyniki hipertroficzne (hypertrophic outcomes) są podobne przy treningu z czasem trwania powtórzeń od 0,5 do 8 s. Raport wskazuje, że z praktycznego punktu widzenia można stosować dość szeroki zakres czasu trwania powtórzeń, jeśli głównym celem jest maksymalizacja wzrostu mięśni. Istotne jest podkreślenie, że trening z dobrowolnie bardzo wolnym tempem (>10 s na powtórzenie) wypada gorzej z perspektywy hipertrofii (hypertrophy standpoint), choć brak kontrolowanych badań utrudnia wyciągnięcie ostatecznych wniosków.
• Metoda Badawcza: Badanie miało charakter przeglądu systematycznego (systematic review) z metaanalizą (meta-analysis). Do włączenia kwalifikowano eksperymentalne próby opublikowane w recenzowanych czasopismach angielskojęzycznych. Musiały bezpośrednio porównywać różne tempa treningu w ćwiczeniach dynamicznych, z użyciem powtórzeń koncentrycznych (concentric) i ekscentrycznych (eccentric). Zmiany morfologiczne oceniano przez biopsję (biopsy), obrazowanie (imaging) lub densytometrię (densitometry), a minimalny czas trwania interwencji wynosił 6 tygodni. Trening prowadzono do niewydolności mięśniowej (muscle failure), definiowanej jako niemożność wykonania kolejnego powtórzenia koncentrycznego przy zachowaniu prawidłowej formy. Uczestnikami byli ludzie bez choroby przewlekłej (chronic disease) lub urazu. Łącznie zidentyfikowano osiem badań spełniających kryteria.
• Ograniczenia Metodyczne: Warto wspomnieć o pewnych ograniczeniach. Autorzy zauważają, że "a lack of controlled studies on the topic makes it difficult to draw definitive conclusions", szczególnie w odniesieniu do treningu z bardzo wolnym tempem. Drobnym zastrzeżeniem jest także, że wnioski opierają się na ośmiu badaniach spełniających kryteria, a trening prowadzono do niewydolności mięśniowej. W abstractcie pojawia się stwierdzenie, że "training at volitionally very slow durations (>10s per repetition) is inferior from a hypertrophy standpoint".
• Praktyczna Wartość: Jednym konkretnym zastosowaniem jest wykorzystanie szerokiego zakresu czasu trwania powtórzeń, od 0,5 do 8 s, przy układaniu programu treningu oporowego ukierunkowanego na wzrost mięśni. W praktyce oznacza to, że nie trzeba rygorystycznie narzucać jednego tempa, jeśli celem jest maksymalizacja hipertrofii (hypertrophy).
• Kwestie Otwarte: Czy przy porównywaniu tempa treningu w zakresie 0,5–8 s wyniki hipertroficzne pozostają podobne niezależnie od ćwiczenia dynamicznego? Jak dokładnie definiowano i kontrolowano niewydolność mięśniową w ośmiu włączonych badaniach? Czy brak kontrolowanych badań nad bardzo wolnym tempem, powyżej 10 s na powtórzenie, wystarcza do uznania go za gorsze dla hipertrofii? Jakie znaczenie dla ogólności wniosków ma wymóg prowadzenia treningu do niewydolności mięśniowej oraz brak osób z chorobami przewlekłymi lub urazami? Czy dążenie do maksymalizacji wzrostu mięśni powinno w ogóle determinować dobór tempa, skoro szeroki zakres wydaje się równie skuteczny?

Źródłem informacji dla tej analizy jest abstrakt.